Boş bakışlar…

Uzun süredir dikkat ediyorum insanlar o kadar boş bakıyor ki hayata, geleceğe -umut yok insanlarda. Kalmamış ne istek ne arzu… Herkes kendini var etmek yerine, kendi varlıklarının arkasına sığınıp benliklerini ortaya çıkarmak istemiyorlar gibi… 

Yaşamasını bilmeyen boş bakışlar var her bir yerde… Kiminin ne demek istediğini anlasak dahi bakışlarının boşluğu “ben konuşuyorum ama ne dediğimi bilmiyorum” dercesine… Artık insanımız yorulmuş, bilgiden yoksun tamamen robotize edilmiş biçimde hayatlarını sürdürdükleri için kendini bilmezlerin ve “öncü kuvvet” sadece ben diyen benim sözüm senin hiçliğin diye seslenen insan üstü “varlıkların” olduğu yaşam savaşını yorularak kaybetmeye devam edeceklerdir.

Yolculuğunuzun sonuna gelme vaktini kaçırmayın, sonu olmayan bakışın bitmesini sağlayın. Fikri olmayan bireylikten kendi benliğinizi ortaya çıkarmaya azim edin. Sizi bu hayatta ne bir üst yönetici ne de bir başka varlık kurtaramayacaktır. Sizin diliniz siz olmadıkça boş bakışlarınız ile kaybolacaksınız. Sadece bir mezar taşında adınızı yazdırabileceksiniz, fazlasını beklemeyen boş bakışlılar. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir